İhtiyar Kadın
Hz.Ömer , Abdürrahman ibni-i Avf'la birlikte şehri her gece dolaşırlardı....Bu dolaşmalarda ,bir yer vardı,oaraya gelince Hz.Ömer: ''Sen biraz bekle.'' der ve şöyle yarım saatliğine kaybolurdu.
Hz.Ömer öldü.Arkadaşı o gece tek başına çıktı dolaşmaya.O durak yerine gelince merak etti; Hz.Ömerin'in her geceki yolunda gitti.Bir evle karşılaştı..Eve girdi.Evide çok ihtiyar bir kadın vardı.Kadın kendi kendine :
-Tuhaf! diyrdu.Hz.ömer bu gece nerde kaldı ?
-O öldü,dedi arkadaşı.
Kadın düşüp bayıldı.Kendine gelince:
-Ah, etti.Şimdi ben ne yapacağım?O her akşam geldiğinde temizliğimi yapar,yemeklerimi pişirirdi.
-Ben de onun arkadaşıyım,dostuyum.Onun yaptıklarını ben de yapabilirim.
Kadın acı acı güldü :
-Onun yerine kimse geçemez.Sen eğer onun dostu isen ve bana yardım etmeyi diliyorsan ölümüme dua et.
Kadın ellerini kaldırdı:
-ALLAH'ım , bu dünya yüküne, Hz.Ömer'in dostuluğu ile katlanırdım.O yok artık al canımı....
Ve kadın biraz sonra öldü.....
|