Başıma gelen bir olayı anlatayım bende bu konu ile ilgili..
Geçen sene Bitlise gittğimizde Bitlisteki terihi camii de imam olan akrabamız anlatıyor.
Her cuma verirler elimize bir kağıt bunu camii de okuyun diye, mart ayında yine böyle bir kağıt verdiler elimize baktım içeriğine ağaç dikmek(!) ile ilgili diyor ki cemaate ağaç dikmeyi anlatın nasıl dikileceğini syleyin herkesin ağaç dikmesini isteyin. dışarı baktım en az 1 metre kar var.Millet soğuktan dışarı çıkmıyor bide ağaç mı dikecekler.Elbette ağaç dikmek faydalı ve gerekli bişey bunun zamanlamasına dikkat etmeleri lazım. düşündüm bunu anlatsam cemaat bana gülecek anlatmasam müftülük niye anlatmıyorsun diyecek.Gel de çık işin içinden
Bu tür hutbe ve vaazlar bize bildiklerimizi bile unutturdular.Sonunda bu yanlışa dur diyecek birileri çıkmaya başladı.
Özellikle doğu ve güneydoğudaki cemaatin çoğu verilen hutbe ve vaazlardan hiçbirşey anlamaz bizim çocukluğumuzda imamlar hep Kürtçe anlatırdı hemde çok etkili olurdu geçen haftaki cumada hutbe ve vaazın konusu neydi diye sorsan hatırlamam ama 20 sene öncekiler gözümün önünden gitmez. cemaatin yarısı gözyaşlarını tutamazdı.biz filistini bosnayı karabağı keşmiri buralardan öğrendik.
Hakikaten bugüne bakıyorum da türkçe ezan dönemlerinden pek fark göremiyorum.İnsanların istemediği veya anlamadığı şeylere ısrarla yapma derdindeler ki ters teptiğini görmüyorlarmı?
|