|
|
#23 |
|
Ankara ki yalnız kalmalı avuçlarında Ne zaman bir yaz gelse En azından yaz sansan Ankara’yı Saçlarından kalkan bir tren geçiyor Geriye kalan bir rüya Bir tren katarında Nisyan bedelini ödüyor Zamansız düşüyor gözlerin. Ankara Bir kırkikindi yağmuru gibi Düşüyor gözlerinden. Meğer ne tuhaf şeymiş Tanıdık bir sima görünce Hafif gülümsedin yanakların besbelli kıpkırmızı Mevsim sonbahar, Kentin caddeleri yürüyor gecenin karanlığında Sanki hafifçe üşümek için biraz ince giyinmişsin Ellerin ayarsız her köşe başında. Bu kaçıncı köşe başı Bu kaçıncı kaçışın Ankara ki yalnız kalmalı avuçlarında Hayri Padak |
|
|
|
|
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
|
|